Maatjes-vrijwilliger Adri van Voorst

Yvette - vrijwilliger bij Ariane de Ranitz Op 12 februari '24 spraken we met Yvette. Zij is eind 2019 gestopt met werken en wilde graag wat doen voor anderen. Ze begon met fietsles te geven bij MENS De Bilt, maar dat stopte toen corona uitbrak. Vanuit MENS kon ze wel cursussen volgen en op die manier zag ze het vrijwilligerswerk bij Ariane de Ranitz, waar ze meteen enthousiast over werd. Wat doe je en wat levert het je op? Als kind heeft Yvette zelf veel paardgereden, vandaar dat dit haar meteen aansprak. Als vrijwilliger begeleid je ruiters met een verstandelijke of lichamelijke beperking. De stichting huurt accommodatie en paarden/pony’s bij de Stal van Brenk; de ruiters betalen zelf hun lessen. Bij de groepslessen zijn maximaal 6 ruiters tegelijk aanwezig en ieder heeft een eigen begeleider. Yvette helpt elke maandag en dan begeleidt ze ook dezelfde ruiter. Ze vindt het heel leuk dat ze op die manier ook echt een band opbouwt met ‘haar’ ruiter. Regelmatig valt ze ook in op de dinsdagmiddag, dan begeleidt ze wel verschillende ruiters. Het opbouwen van een band is in dat geval natuurlijk niet zo aan de orde, maar ook dan is het mooi om te doen. Yvette vindt het zowel fijn om met de paarden te werken als met de mensen. Het zien dat de ruiters zo blij zijn geeft haar, maar ook andere vrijwilligers, veel voldoening. Een bijkomend voordeel is dat het goed is voor de conditie en dat ze ook regelmatig buiten is! Buiten is er namelijk ook een bak en een springwei. Sommige ruiters volgen al lang de lessen. Ze komen en gaan vaak met een taxi; sommigen kunnen alleen komen en kinderen worden vaak gebracht door een ouder. Elke week zijn er ongeveer 40 ruiters. Voor velen van hen is het vaak echt hét uitje van de week. En dit paardrijden is goed voor hun spieren en evenwichtsgevoel. De paarden zijn ervaren manegepaarden. Voor de ruiters zijn er veel speciale voorzieningen. Zo is er een opstapstation voor ruiters die niet zelfstandig op hun paard kunnen opstijgen. Sommigen kunnen niet op een gewoon zadel rijden, dan zijn er aanpassingen, er zijn speciale beugels met kleurenteugels. Als begeleider heb je ook een teugel en loop je met de ruiter mee. De vrijwilligers De vrijwilligers – zo’n 25 - kennen elkaar behoorlijk goed. Vanuit Ariane de Ranitz wordt daar ook actief aan gewerkt. Zo is er in de schoolvakanties altijd een bijeenkomst voor de vrijwilligers, dan eten ze pizza en is er meestal een toepasselijk lezing. Voor de ruiters wordt er ook een hele dag georganiseerd. De vrijwilligers hebben samen een gezamenlijke app; heel handig bijvoorbeeld om zo nodig een vervanger te regelen. Er zijn zowel oudere als jongere vrijwilligers; een aantal ruiters is zelf ook vrijwilliger. Daarnaast zijn er stagiairs die hun maatschappelijke stage hier doen – 6 weken - of leerlingen van Groenhorst die hier hun stage doen. Eén op één lessen starten vanaf 16 uur; groepslessen vanaf 16.45 uur. Er zijn 2 vaste instructrices; zij zorgen dat er wekelijks een rooster is en ze ondersteunen daar waar nodig. Yvette vertelt dat de instructrices ook goed op de vrijwilligers letten; ze zorgen dat het veilig is voor iedereen. Mooi is ook dat ze iedereen kennen, zowel de ruiters als de vrijwilligers. Met Sint, Kerst en Pasen zorgen ze dat er speciale spelletjes zijn voor de ruiters om te doen. Zij zijn ook opgeleid om met mensen met een beperking te werken. Meer vrijwilligers?! Ariane de Ranitz zoekt zeker meer vrijwilligers, nu is het best vaak puzzelen met de indeling. Er komen ook regelmatig weer ruiters bij. Yvette geeft aan dat mensen zich niet moeten laten afschrikken door het fysieke. Meestal draaf je maar 1 rondje in de binnenbak, ook al omdat de ruiter vaak niet meer kan. Maar ook lang niet iedereen hoeft een rondje mee te rennen. Je kunt ook veel andere dingen doen. Je hoeft dus niet in topconditie te zijn. Je moet wel van paarden houden en natuurlijk van mensen. Als je start als vrijwilliger loop je eerst altijd met iemand anders mee. Wil je meer weten of je aanmelden als vrijwilliger, mail dan naar: [email protected] ; de website waarop je meer informatie vindt, is: Ariane de Ranitz – Paardrijden voor mensen met een beperking Stichting Ariane de Ranitz dankt haar naam aan haar oprichtster: Mevrouw Ariane de Ranitz. Zij was de vrouw van de toenmalige burgemeester de Ranitz van Utrecht (1948-1970). Mevrouw Ariane de Ranitz zette zich in voor kinderen met een beperking. Zij heeft eveneens de mytylschool in Utrecht opgericht en ook deze school draagt haar naam. In 1968 is de Stichting Ariane de Ranitz opgericht. Daarmee is het één van de oudste stichtingen voor het paardrijden voor mensen met een beperking in Nederland.

Annemarie is al zo lang vrijwilliger bij Tafeltje Dekje, dat ze niet meer precies weet hoeveel jaar het is, zeker zo'n 10 jaar, maar waarschijnlijk al wel wat langer – toch even nagevraagd en het blijken er 12 te zijn! Eén of twee keer in de week brengt ze maaltijden rond. Ook zit ze in het bestuur. Maar het gaat haar om het rijden. Hoe werkt Tafeltje Dekje? Mensen die niet meer zelf kunnen koken, maar wel zelfstandig thuis wonen, kunnen op doordeweekse dagen maaltijden via Tafeltje Dekje krijgen, ook als dat feestdagen zijn – nu al 55 jaar. De meeste mensen die gebruik maken van Tafeltje Dekje zijn al wat ouder. Soms maken mensen ook tijdelijk gebruik van Tafeltje Dekje. Naast warme maaltijden brengen vrijwilligers ook vriesverse maaltijden rond. Zo'n 20 tot 25 mensen krijgen dagelijks een warme maaltijd. En zo'n 50 mensen krijgen op maandag diepvriesmaaltijden thuisbezorgd. Bij Tafeltje Dekje zijn zo'n 20 vrijwilligers actief. Elke werkdag zijn er 3 routes die gereden worden – ook door 3 vrijwilligers dus. De vrijwilliger haalt de maaltijden om 11.30 uur op bij de Koperwiek in Bilthoven en brengt dan bij ongeveer 7 mensen een maaltijd; zo'n rit duurt ongeveer 1,5 uur. De insteek is om zoveel mogelijk dezelfde route te rijden, zodat de vrijwilliger bij dezelfde mensen komt. Dat is wederzijds prettig voor het contact. Tijdens het rijden van de routes is Caroline aanwezig op het kantoor van Tafeltje Dekje aan de Molenkamp. Als er iets mocht zijn, kan de vrijwilliger haar bellen. Caroline gaat ook altijd langs bij nieuwe klanten om te bespreken wat ze willen en wat er kan. En ze zorgt dat er van ieder een contactpersoon bekend is bij Tafeltje Dekje. Wat vind je leuk aan het werk? Het leukste vindt Annemarie om de mensen even te zien en te spreken. Annemarie merkt hoe fijn mensen het vinden als je komt; je maakt dan ook altijd even een praatje. Dat hoeft helemaal niet lang te zijn, maar het contact is fijn. En dat maakt dit ook heel dankbaar werk. Soms geeft ze de maaltijd alleen af, soms is het ook nodig even te helpen met het opscheppen van de maaltijd. Het mooie is ook dat je af en toe mensen ook echt ziet opknappen doordat ze een goede, warme maaltijd krijgen. Onlangs was er een mevrouw van 90 die na een operatie tijdelijk Tafeltje Dekje inschakelde, maar ze vond het zo prettig én lekker, dat ze besloot haar maaltijden via Tafeltje Dekje te houden! Op vrijdag geven mensen de kaart mee met hun wensen voor de komende week – mensen kunnen uit 3 maaltijden kiezen. Soms is het nodig om mensen te helpen met het invullen van hun kaart. Hoe en wanneer zien vrijwilligers elkaar? De vrijwilligers hebben elke 3 maanden een rijdersvergadering; op dat overleg worden ook alle routes verdeeld, zodat iedereen tijdig weet wanneer ie rijdt. Af en toe is er een vrijwilligersuitje. En de vrijwilligers zien elkaar bij het ophalen van de maaltijden bij de Koperwiek. Het is een groep met weinig verloop. Op zoek naar nieuwe vrijwilligers? Zeker, Tafeltje Dekje wil graag nieuwe vrijwilligers! Nu is het soms nodig dat vrijwilligers 2 of 3x per week rijden om alle maaltijden rond te brengen. Het is fijn als ieder in principe 1x per week rijdt. Maar er zijn nu vooral vrijwilligers nodig die de maaltijden bij de Koperwiek opwarmen en weg-breng-klaar maken. Mensen die dat in de ochtend willen doen, worden van harte uitgenodigd zich aan te melden. Waar voor het rijden het hebben van een auto nodig is, is dat hierbij dus niet het geval!

"Ik ben Ferry, 46 jaar en ik woon samen met mijn vriendin in Bilthoven. Ik werk al ruim 3,5 jaar als vrijwilliger bij De Wijngaard en op dit moment zit ik in een re-integratietraject". Wat voor vrijwilligerswerk doe je? “Hiervoor had ik een kantoorbaan maar ik wilde graag meer afwisseling. Dit vrijwillige chauffeurswerk is erg leuk om te doen. En op deze manier kan ik wat betekenen voor ouderen. De afgelopen 3 jaar bracht ik twee á drie keer per week de bezoekers naar de Dagbesteding in De Wijngaard. Ik wil vooral bezig zijn met mensen, dat trekt mij aan. Momenteel rijd ik, in verband met mijn nieuwe baan, eens per week voor de Wijngaard. Een mooie combinatie voor de komende periode.” Wat levert het je op? "Ik krijg voldoening door te werken met de ouderen. Tegelijkertijd beteken ik ook iets voor de partner of mantelzorger van de oudere die ik ophaal. Doordat we de oudere regelmatig naar de Dagbesteding brengen, kunnen ze langer in hun eigen thuisomgeving blijven. Soms hoor ik ook van de mantelzorger of partner dat ze 's middags even iets voor zichzelf kunnen doen. Het is fijn om op deze manier ook iets voor hen te betekenen. En zolang dit kan, is dit eigenlijk al een toevoeging aan het langer thuis wonen van een oudere." Welk mooi moment kun je delen? "Ik vind het mooi dat ik bezoeker H. mag ophalen. H. is 95 jaar en woont nog alleen thuis. Het is een prettige man en ik ben blij dat ik dat voor hem mag doen. Sommige bezoekers gaan na een tijdje ook voor vast wonen in De Wijngaard. Het is leuk om ze dan weer even te zien, ze herkennen mij dan ook nog. Ik hoop dat ik naast mijn werk, nog voor één dag vrijwillig chauffeurswerk kan blijven doen." interview gehouden maart 2023